«لغت نامه دهخدا»
[تَ مُ تَ یَ] (اِ مرکب، ترکیب عطفی) آموزش و پرورش(1). فنی که آموزانیدن صحیح و متکی بر اسلوبهای علمی و معرفه النفسی بر آن استوار است و هر معلمی برای احراز حرفهء خود به فراگرفتن آن نیازمند است و بهمین دلیل یکی از رشته های تحصیلی بزرگ دانشکده ها و دانشگاههای جهان را تشکیل میدهد. (1) - Pedagogie.