تعنت زدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَنْ نُ زَ دَ] (مص مرکب)طعنه زدن. سرزنش کردن. تعنت کردن :
برو زین سپس گو سر خویش گیر
تعنت مزن، جای دیگر بمیر.(بوستان).
و رجوع به تعنت و تعنت کردن شود.