«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَوْ وُ] (ع مص) بازایستادن از نیاز و حاجت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بازایستادن. (از اقرب الموارد). || مشغول شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || بازگردانیدن کسی را از اراده ای که داشت و بازداشتن وی را از آن. (از اقرب الموارد).