«لغت نامه دهخدا»
[تَعْ] (ع مص) در تاریکی چیزی جستن و جستن اعمی چیزی را. (تاج المصادر بیهقی). بدست جستن چیزی را در تاریکی: عیث فلان تعییثاً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جستن چیزی را با دست بی آنکه آن را ببیند. (از اقرب الموارد). کورمال کورمال کردن در یافتن چیزی. || آمیخته گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || دست به تیردان بردن برای جستن تیر. || اثر گذاشتن با کارد بر کوهان شتر. (از اقرب الموارد). || عیث یفعل کذا؛ ای طفق. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).