تغور

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) کمیز انداختن سگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || باران ریختن ابر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || برجهیدن خون از رگ. برجستن آب از درز مشک. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر