«لغت نامه دهخدا»
[تَغْ] (ع مص) کم کردن و بازداشتن اشک را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): لبد عجاجته و غیض مجاجتهُ؛ ای ماکان یسیل من عینیه و انفه عندالبکاء. (اقرب الموارد). || در جنگل جای گرفتن شیر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || کم شدن آب یا کم شدن قیمت چیزی. (از اقرب الموارد).