«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع اِ) جِ تَفرِجَه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). شکاف قبا و شکاف درابزین. (آنندراج). تفاریج قبا و تفاریج داربزین، شکافهای آنها. (از اقرب الموارد). || شکاف انگشتان. (آنندراج) (از اقرب الموارد). و رجوع به تفرجه شود.