«لغت نامه دهخدا»
[تَ سُ] (ع ص) بریدن ارحام را. یقال: تفاسدوا؛ ای قطعوا الارحام. (منتهی الارب) (از آنندراج). بریدن ارحام و قطع رحم کردن. (ناظم الاطباء). بریدن و قطع ارحام: تفاسد القوم؛ تدابروا و قطعوالارحام. (از اقرب الموارد).