«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَتْ تُ] (ع مص) شکسته گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تشدخ. (اقرب الموارد): تفتغ تحت الضُرس؛ ای تشدخ. (منتهی الارب).
