تفتیق

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) شکافتن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پاره کردن و شکافتن. (آنندراج) :
جهد فرعونی چو بی توفیق بود
هرچه او می دوخت آن تفتیق بود.مولوی.
|| گشادن. (منتهی الارب) (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || تکثیر. || تلخیص و بیان شعر و یقال للشاعر: فتق و لاتشقق. (از اقرب الموارد).