«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ دَ] (مص مرکب)سعایت کردن. برآغالیدن کسی را. کسی را بر علیه دیگری برانگیختن. میان دو کس دشمنی و عناد بوجود آوردن. رجوع به تفتین شود.
