تفتیه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ] (ع مص) بازداشتن دختر را از بازی با کودکان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). خود را مستور داشتن و در حجاب آوردن و خودداری کردن از بازی با صبیان. (از اقرب الموارد). || در پرده کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر