«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَجْ جُ] (ع مص) تکبر و فخر. (تاج المصادر بیهقی) بزرگی نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تکبر و تعظیم. (از اقرب الموارد).
