«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَخْ خُ] (ع مص) فیریدن و بزرگی نمودن و بزرگ منشی کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تکبر و تعظم. (اقرب الموارد).
