«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) حکم کردن به غلبهء کسی بر کسی در فخر. (زوزنی). افزون داشتن یکی را بر دیگری در فخر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تفضیل. (از اقرب الموارد).