«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) گشادن چشم و نیک نگریستن مردم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سوار کردن نگین بر انگشتری. (از اقرب الموارد).