تفضیل نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب)برتری دادن. برگزیدن کسی را بر دیگری. افزونی نهادن یکی بر دیگری :
یگانه بار خدایی که از فضائل او
همی نهند زمین را به آسمان تفضیل.
امیر معزی (از آنندراج).