«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَقْ قُ] (ع مص) شکفتن گل. (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بشکفتن. (زوزنی). || گشاده گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تفتح در کلام : و منهم من عم فقال التفقح التفتح. (از اقرب الموارد). || چشم باز کردن سگ بچه. (زوزنی).