«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَلْ لُ] (ع مص) شکافته شدن. (تاج المصادر بیهقی). شکافته و بریده شدن و ترکیدن پای. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تشقق: تفلعت البطیخته. و از ابن فارس: تفلعت البیضه؛ ای انفلقت. (از اقرب الموارد).