«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَنْ نُ] (ع مص) به ناز زیستن. (تاج المصادر بیهقی). با ناز و نعمت زیستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تنعم. || تعمق و ریزه کاری کردن در امری. تأنق. تنطع. (از اقرب الموارد).