«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَهْ هُ] (ع مص) فراخ حال گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). فراخ حال گردیدن: تفهر الرجل فی المال؛ اتسع فیه. (از اقرب الموارد). || فراخ سخن گردیدن: تفهر فی الکلام؛ اتسع فیه کَأَنَّه مبدل من تبحر. (از اقرب الموارد).