«لغت نامه دهخدا»
[تَ فِ هَ] (ع ص) امراه تفهه؛ زن حقیر و دون و خسیس. (ناظم الاطباء). || طعمه تفهه؛ طعامهای بی مزه. (ناظم الاطباء).
