«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَیْ یُ] (ع مص) خرامیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تبختر. و قیل هو ان یحذر شیئاً فیعدل عنه جانباً. (اقرب الموارد).