تقاصیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ) جِ تقصاره و تقصار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گردن بندها. || جِ تقصیر. (ناظم الاطباء) : اینانج با امرای عراق تا به سمنان بخدمت استقبال آمدند و از تقلد تقاصیر تقصیرات گذشته را در مقام خجالت... (جهانگشای جوینی).