تقاضا داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ] (مص مرکب) میل داشتن. خواهان بودن. طلب کردن :
مقصد نالهء دل از من مدهوش مپرس
شوق مست است ندانم چه تقاضا دارد.
میرزا بیدل (از آنندراج).
رجوع به تقاضا و دیگر ترکیب های آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر