تقدیر رفتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَ تَ] (مص مرکب)مقدر شدن. نافذ شدن فرمان خدا. جاری شدن قضاء الهی. فرمان و مشیت خدا بر چیزی :شتربه گفت موجب نومیدی چیست؟ گفت: آنچه در سابق تقدیر رفته است. (کلیله و دمنه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر