«لغت نامه دهخدا»
[تِ قِْر را] (ع مص) تقرب به تقرباً و تقراباً، نزدیکی جستن به چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به تقرب شود.