تقریح

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) ریش گردانیدن. (از || سپوختن سوزن بروَشم. || آغاز روییدن نبات بر زمین. || آغاز رستن کردن گیاه عرفج. || برآمدن برگهای درخت. || کندن چاه در مکانی که چاه در آن نکنده باشند. (از اقرب الموارد). || پیش آمدن کسی را بحق(1). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
(1) - در اقرب الموارد این معنی در قَرح آمده نه در تقریح. رجوع به قرح شود.