«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَمْ مُ] (ع مص) پیراهن درپوشیدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). پیراهن درپوشیدن. (دهار) (از اقرب الموارد) (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || و به استعاره گویند: تقمص الولایه و الاماره و تقمص لباس العز. (از اقرب الموارد). || انتقال روح از جسدی به جسدی دیگر. (از اقرب الموارد). || هو یتقمص فی نهار الجنه؛ ای یتقلب و ینغمس و یروی بالسین. (اقرب الموارد).