تقمه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قَمْ مُهْ] (ع مص) دودله و سرگشته شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): خرج فلان یتقمه؛ ای لایدری این یتوجه. (اقرب الموارد) (از منتهی الارب). || گذشتن در زمین. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر