«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَمْ مُ] (ع مص) خاشه روی کردن. (تاج المصادر بیهقی). پی بردن به خاکروبه ها و جستن آن را. || برآمدن بر چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: شد الفرس علی الحجر فتقممها؛ یعنی سخت کرد بر مادیان و برآمد بر آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || رها نکردن چیزی از مائده. (از اقرب الموارد).