«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) بریدن و پاره پاره کردن، یقال: قنفهُ بالسیف؛ قطعه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد).
