تقی الدین

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قی یُد دی] (اِخ) مکنی به ابوالعباس. احمدبن الشیخ المحدث کمال الدین محمد بن محمد بن حسن التمیمی از معارف زمان خود بود. او راست: حاشیه بر مغنی. حاشیه بر شفا. شرح النقایه فی الفقه و جز اینها. وی در سال 872 ه . ق. درگذشت و رجوع به حسن المحاضره فی اخبار مصر و القاهره صص218-220 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر