«لغت نامه دهخدا»
[تَ قی یُد دی] (اِخ) عباس بن احمدبن عبیدالربعی. از دانشمندان است. وی در سنهء 605 ه . ق. در دنیسر متولد شد و در علم پزشکی و ادب بحد کمال رسید و از دنیسر به مصر رفت و سپس به شام بازگشت و در دمشق اقامت نمود و در بیمارستان الکبیر النوری در دمشق خدمت کرد و او را اشعار لطیفی است. رجوع به عیون الانباء ج 2 صص 267 - 272 شود.