«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَبْ بُ] (ع مص) برافتادن شتران از بیماری یا از لاغری. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ترنجیده و منقبض گردیدن مرد از بیماری یا سردی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پیچیدن در جامهء خود. (از اقرب الموارد). || برهم نشستن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). بسته شدن ریگ و تو بر تو نشستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تلبد ریگ و شجر. (از اقرب الموارد). رجوع به تلبد شود.