«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ کُ] (ع مص) درپیچیده شدن بجامه. (ناظم الاطباء). تزمل در جامهء خود، یقال: جاء متکبکباً فی ثیابه؛ متزم. || فراهم آمدن قوم. (از اقرب الموارد).