«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَبْ بُ] (ع مص) پاسپرده شدن. (ناظم الاطباء). || بخاک انباشتن چاه را. || سر در جیب پیراهن فروبردن مرد. || تقحم بر چیزی. (از اقرب الموارد).