«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) بند کردن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). بند کردن کسی را در زندان و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || در تأخیر انداختن وام کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || توثیق: و لو کبلت فی ساعدی الجوامع. (نابغه از اقرب الموارد).