«لغت نامه دهخدا»
[تَ رُ وِ] (ع اِ) دزی در ذیل قوامیس عرب آرد: در آفریقا و شرق حشیش را نامند که از نوعی شاهدانه حاصل شود و مانند تریاک مکیف و منوم است و آن را با توتون دود کنند و کشند. (دزی ج1 ص149). تکرونی ظاهراً تصحیف آن است. (دزی ایضاً).