«لغت نامه دهخدا»
[تَ مِ] (اِ مرکب) اصطلاحی است در موسیقی و آن مقابل ریزمضراب است و معمو بعد از هر «تری مولی» تک مضراب می آید. - تک مضراب زدن؛ در تداول عامه، سخنی ناهنجار و ناموافق در میان مجلسی گفتن. متکلمی را با سخنی مخالف رنجانیدن. اشاره بمطلبی کردن. گوشه زدن.