تکیه نمودن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یِ نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب) تکیه کردن. پشت دادن. تکیه دادن :
انجام مهم خواستن از مردم پست
چون تکیه نمودن است بر بازوی مست.
آصف ابراهیمی.
|| اعتماد نمودن. رجوع به تکیه کردن شود.