تگ آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَ دَ] (مص مرکب)حمله ور شدن. روی آوردن :
وگر مخالف حصنی کشد ز آهن و سنگ
بر او تگ آرند از روزن و در، آتش و آب.
مسعودسعد.