تلافیف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ) گیاهی درهم پیچیده، یقال: هذا تلافیف من عشب؛ ای نبات ملتف. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نیک درپیچیدنها (غیاث اللغات). گیاهی درهم پیچیده و نیک درپیچیدنها. (آنندراج). این جمع تلفیف است. (آنندراج) (غیاث اللغات).
- تلافیف الامعاء؛ درپیچیدگی امعاء: تلافیف الامعاء عباره عن التفافها، یقال: فی ارض بنی فلان، تلافیف من عشب؛ ای نبات ملتف. (بحر الجواهر، از یادداشت بخط مرحوم دهخدا):
- تلافیف مغز؛ انعطافها ضخیمند که بمیان هم قرار گرفته سطح مغز را پوشانیده اند و برای هریک یک قاعده یا کنارهء ملصق یا کنار آزادی قائل شده اند. (تشریح میرزاعلی ص791). سطح بیرونی قشر نیم کره های مغز بوسیله شیارهای بسیاری به قطعه ها و شکنج ها تقسیم شده است، شیارهای عمیق قطعات مغز را محدود می سازند و شیارهای کم عمق هر قطعه را به چند شکنج تقسیم می کنند. شکنج ها و قطعات غالباً بوسیلهء چینی بنام چین ارتباطی با یکدیگر ارتباط دارند. ناهمواریهای مغز در اثر نمو سطح بیرونی آن است که نسبت به نمو سطح درونی جمجمه زیادتر است... (کالبدشکافی - تشریح عملی سر و گردن - تألیف دکتر کیهان صص218). رجوع بهمین کتاب صص218-231 شود.