تلخ پاسخ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سُ] (ص مرکب) تلخ زبان. تلخ گفتار. (آنندراج). کسی که جواب زشت و تلخ میدهد. (ناظم الاطباء) :
گل کشمیریان شمشاد خلخ
بت شیرین سواد تلخ پاسخ.
زلالی (از آنندراج).