تلطف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لَطْ طُ] (ع مص) بر یکدیگر نرمی کردن. (منتهی الارب). لطف کردن. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). نرمی نمودن و مهربانی کردن. (آنندراج). نرمی کردن. (ناظم الاطباء). ترفق. (اقرب الموارد) :
دست بر پشت مار مالیدن
به تلطف نه کار هشیار است.سعدی.
رجوع به تلطف کردن و تلطف نمودن شود.
|| خشوع کردن. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و این معنی با معنی پیشین متقارب است. (اقرب الموارد). || حیله کردن بر کسی تا جائیکه به اسرار او آگاه گردد. (از اقرب الموارد). || درنگریستن. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی).