«لغت نامه دهخدا»
[تِ] (ع اِ) دیدار، اسم مصدر است. ... سوی. برابر و مقابل.(1) یقال: توجه تلقاء النار و تلقاء فلان. (منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). برابر. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). تلقاء مدین؛ به سوی مدین. و مدین اسم بلد بعث الیه شعیب النبی علیه السلام. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). (1) - و لما توجه تلقاء مدین قال عسی ربی ان یهدینی سواء السبیل. (قرآن 28 / 22).