«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِخ) ناحیه ای است به خراسان از گوزگانان به حدود رباط کروان نزدیک اندر کوهها، مهتر ایشان را تمازان قزنده خوانند. (حدود العالم چ دکتر ستوده ص96). رجوع به ترجمهء مینورسکی ص106 شود.