تماسیح

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ) نهنگان. این جمع تمساح است که به معنی نهنگ باشد. (غیاث اللغات) (از آنندراج). جِ تمساح. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) :
ابر هزبرگون و تماسیح پیل خوار
با دست اوست، یعنی شمشیر اوست، ای.
منوچهری (دیوان چ2 دبیرسیاقی ص113).
رجوع به تمساح شود.