«لغت نامه دهخدا»
[تَ اَ] (ص مرکب) کامل و درست. (ناظم الاطباء). کامل و بی قصور. (غیاث اللغات). کامل و بی نقصان. تمام عیار. (آنندراج) : کوشش بی طالعان هرگز تمام اجزا نبود دامنی گر داشت این خلعت گریبانی نداشت. فیاض (از آنندراج). رجوع به تمام و تمام عیار شود.