«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ص مرکب) آنکه قدی موزون دارد. رشیق. رشیقه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). اسبکرار؛ تمام بالا شدن دختر. (منتهی الارب). رجوع به تمام و دیگر ترکیبهای آن شود.